กลางคืนหนาวดาวหายที่ปลายฟ้าเจ็บปวดปร่าในหัวใจให้ถวิลลมหนาวมาหยาดน้ำตาพาหลั่งรินเหมือนหมดสิ้นสิ่งที่หวังดั่งตั้งใจ
ค่ำคืนนี้เธออยู่ไหนช่างไกลห่างไม่มีแล้วเรือนร่างอย่างที่ฝันเธออยู่ไหนแห่งใดไม่เห็นกันไม่มีแล้วคืนนั้น…วันกลับมา
จากวันนั้นนานเหลือเกินที่เหินห่างกับเรือนร่างใสบางมาจางหายไม่มีเธอเยื้อนยิ้มอยู่พริ้มพรายกล่าวทักทายอาวรณ์…เหมือนก่อนเคย